Strona startowa \ Z Maryją do Jezusa \ Matka Wiary \ RÓŻDŻKA AARONA (17)

RÓŻDŻKA AARONA (17)

Geniusz autora Godzinek o Niepokalanym Poczęciu NMP przejawia się w doskonałej znajomości tekstów Starego Testamentu i tradycji Izraela. Odniesienie znanych mu obrazów biblijnych do osoby Matki Najświętszej potwierdza integralną jedność Starego i Nowego Testamentu. 

TEKST GODZINEK

Tyś różdżka Aaronowa, śliczny kwiat rodząca
(Tercja)


ŹRÓDŁOWE TEKSTY BIBLIJNE

STARY TESTAMENT

Z Księgi Liczb:

Pan powiedział do Mojżesza: «Przemów do Izraelitów i weź od nich po lasce, po lasce od każdego pokolenia, od wszystkich książąt pokoleń - razem lasek dwanaście. Wypisz imię każdego na jego lasce, a na lasce lewitów wypisz imię Aarona. Ma wypaść po jednej lasce na wodza poszczególnych pokoleń. Połóż je w Namiocie Spotkania przed Arką Świadectwa, gdzie się z tobą spotykam. Laska męża, którego obrałem, zakwitnie, i uciszę szemranie Izraelitów, które się podniosło przeciwko wam». I oznajmił to Mojżesz Izraelitom. Dali mu więc wszyscy ich książęta po lasce, tak że wypadła jedna laska na księcia z każdego pokolenia, razem więc dwanaście lasek. Pośród nich była również laska Aarona. Mojżesz położył laski przed Panem w Namiocie Spotkania. Gdy następnego poranka wszedł Mojżesz do Namiotu Spotkania, zobaczył, że zakwitła laska Aarona z pokolenia Lewiego: wypuściła pączki, zakwitła i wydała dojrzałe migdały. Następnie Mojżesz wyniósł wszystkie laski od Pana do wszystkich Izraelitów; zobaczyli, i każdy odebrał swoją laskę. A Pan rzekł do Mojżesza: «Połóż laskę Aarona z powrotem przed Arką Świadectwa, by się przechowała jako znak przeciw zbuntowanym. Zakończ w ten sposób ich szemranie przede Mną, aby nie poginęli». I uczynił tak Mojżesz, postępując według nakazu Pana. (Lb 17, 16-26)

Z Księgi proroka Izajasza:

Pan przemówił do Achaza tymi słowami: «Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego, czy to głęboko w Szeolu, czy to wysoko w górze!» Lecz Achaz odpowiedział: «Nie będę prosił, i nie będę wystawiał Pana na próbę». Wtedy rzekł Izajasz:
«Słuchajcie więc, domu Dawidowy:
Czyż mało wam
naprzykrzać się ludziom,
iż naprzykrzacie się także mojemu Bogu?
Dlatego Pan sam da wam znak:
Oto Panna pocznie i porodzi Syna,
i nazwie Go imieniem Emmanuel.
Śmietanę i miód spożywać będzie,
aż się nauczy odrzucać zło, a wybierać dobro.
Bo zanim Chłopiec będzie umiał odrzucać zło,
a wybierać dobro,
zostanie opuszczona kraina,
której dwóch królów ty się uląkłeś.
Pan sprowadzi na ciebie i na twój lud,
i na dom twego ojca czasy,
jakich nie było od chwili odpadnięcia Efraima od Judy.
W owym dniu zagwiżdże Pan na muchy
przy końcu odnóg nilowych w Egipcie
i na pszczoły w ziemi asyryjskiej.
I przylecą, i wszystkie razem obsiądą
parowy potoków i rozpadliny skalne,
każdy krzak kolczasty i wszystkie pastwiska.
W owym dniu ogoli Pan brzytwą,
wynajętą za Rzeką,
głowę i włosy na nogach,
także i brodę obetnie.
W owym dniu każdy będzie hodował
sztukę bydła i dwie owce,
a dzięki obfitemu udojowi mleka
będzie jadł śmietanę.
Zaiste, śmietanę i miód jeść będzie
każdy pozostały w kraju.
W owym dniu wszelki obszar,
tam gdzie jest tysiąc winnych szczepów
wartości tysiąca syklów srebrnych,
będzie pastwą głogu i cierni.
Ze strzałami i z łukiem wejdzie tam myśliwy,
bo cała ziemia będzie pokryta głogiem i cierniami.
A we wszystkie góry, które się uprawiało motyką,
nikt się nie zapuści,
bojąc się głogu i cierni;
posłużą one na wygon dla wołów
i do deptania przez trzodę». (Iz 7, 10-25)


NOWY TESTAMENT

Z Ewangelii według św. Łukasza:

Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». (Łk 1, 39-45)


ROZWAŻANIE

Różdżka Aarona


Tytuł „Różdżka Aaronowa” odwołuje się do ważnego wydarzenia opisanego w Księdze Liczb. Wydarzenie to miało miejsce w trudnej sytuacji jaka pojawiła się w pewnym momencie historii Izraela w czasie jego wędrówki przez pustynię. Chodzi o moment buntu przeciw Mojżeszowi i Aaronowi. Wtedy chcąc potwierdzić wybór Aarona na urząd arcykapłański, Mojżesz położył przez Arką dwanaście lasek dwunastu książąt, przedstawicieli dwunastu pokoleń izraelskich. Wydarzenia te mamy opisane w 17. rozdziale Księgi Liczb. Okazało się, że spośród wszystkich lasek zakwitła tylko różdżka Aarona z pokolenia Lewiego. W wierszu 23. Można przeczytać, że wypuściła początki, zakwitła i wydała dojrzałe owoce. Następnie laska ta została umieszczona przed Arką Przymierza na świadectwo, że z woli Boga Aaron miał zostać arcykapłanem.
Dlaczego ten obraz biblijny został odniesiony do osoby Matki Najświętszej?
Można powiedzieć, że to właśnie Maryja stała się jak „różdżka Aarona” wydała najpiękniejszy Owoc swojego żywota – Jezusa Chrystusa. On stał się błogosławionym owocem Jej łona (por. Łk 1, 42). W taki sposób spełniła się zapowiedź zapisana u Proroka Izajasza, że Panna pocznie i porodzi Syna i nazwie Go imieniem Emmanuel?

Rozważając ten biblijny obraz „różdżki Aarona” warto sobie postawić pytanie – jaki będzie najpiękniejszy owoc naszego życia z którym kiedyś staniemy przed Bogiem?


MODLITWA

MODLITWA DO MATKI BOŻEJ O DOBRE ŻYCIE

Najmilsza Panno Maryjo,
bez grzechu pierworodnego poczęta,
Pośredniczko rodzaju ludzkiego i Królowo Apostołów!
Racz miłosierne Twoje oczy zwrócić na nas biednych grzeszników.
A jak przez Twoje zasługi i prośby
Apostołowie i uczniowie Syna Twego
otrzymali pełnię Ducha Świętego,
tak też przez nieskończone miłosierdzie wszechmogącego Boga,
przez nieskończone zasługi Syna Twego,
a Pana naszego Jezusa Chrystusa,
przez miłość Ducha Świętego
racz nam, chociaż niegodnym,
wyjednać moc, mądrość i miłość doskonałą,
abyśmy przy pomocy Tegoż Wszechmogącego Boga,
przez ofiary, dzieła i modlitwy
spełniali uczynki miłosierne w ciągu całego życia doczesnego
i tak wykonywali przykazanie miłości Syna Twego,
dla rozszerzenia chwały, Bożej po całym świecie
i dla zbawienia wszystkich dusz,
iż byśmy w chwili naszej śmierci
zostali przyjęci w niebie do błogosławionego grona Apostołów świętych
i zażywali chwały apostolstwa Pana naszego Jezusa Chrystusa
po wszystkie wieki. Amen.

ks. Franciszek Koenig